8 oktober 2026

Truus Oldenburg: altijd met Zeedijk verbonden

De Zeedijk is de straat waar Truus Oldenburg opgroeide, moeilijke jaren doorbracht en zich nog altijd thuis voelt. Dankzij een financiële bijdrage van NV Zeedijk kon zij in Kopenhagen de bekroning meemaken van de documentaire waarin zij is te zien. Een bijzonder moment voor een vrouw die nu anderen geeft wat zij zelf vaak miste: aandacht.

Applaus, een filmprijs en een zaal vol filmmensen. Truus Oldenburg voelt zich nog steeds een filmster. In Kopenhagen won de KRO-NCRV-documentaire ‘Van verslaving naar verlossing’ de Publieksprijs op filmfestival Belief on Screen. Hierin vertellen Truus en andere (ex)drugsverslaafden over hun leven. Met steun van NV Zeedijk reisden zij en enkele begeleiders naar Kopenhagen. Daar maakten zij de prijsuitreiking zelf mee.

Truus Oldenburg op de Zeedijk: “Ik ga vaak terug naar de Zeedijk. Ik hoop altijd iemand van vroeger tegen te komen.”

“Het was grandioos om daarbij te zijn,” vertelt Truus. “Al dat applaus en alle aandacht van die filmmensen. Heel onwerkelijk. Ik had nooit verwacht dat dit allemaal op mijn pad zou komen. Dat wij op dat moment daar waren, was echt de superhoofdprijs in mijn leven.”

Voor Truus (66) heeft dat moment extra betekenis. Ze noemt zichzelf ‘meisje van de Zeedijk’: de straat waar ze jarenlang werkte, leefde en rondzwierf. Van 1974 tot 1990 tippelde ze hier en was ze zwaar verslaafd aan drugs. In de documentaire vertelt zij hoe ze als veertienjarig meisje uit Beverwijk van huis wegliep en door haar vriendje achter een raam op de Wallen werd gezet. Haar verhaal laat zien welke persoonlijke geschiedenis achter een vertrouwde straat kan schuilgaan.

De Zeedijk voelt nog altijd als thuis

“Dat vriendje zei dat we geld moesten hebben en dat ik dat moest verdienen. Hij bracht me naar een raam op de Gelderse Kade en zei dat ik 50 gulden moest vragen.” Zo begon het. “Deze buurt is mijn thuis geworden. Het voelt nog altijd als thuiskomen. Hier ben ik opgegroeid en de Zeedijk heeft me gevormd tot wie ik ben. Ik haat niemand; alles heeft een reden. Daarom oordeel ik ook niet over mensen. Niemand is perfect. Maar ik begrijp nog steeds niet hoe die man van die hoerenkast niet zag dat ik een verdwaald meisje was en veel te jong om daar te zitten. Ik was veertien! Dat gaat er bij mij niet in. En ik zie het nu weer gebeuren. Ik zie allemaal Truusjes die in hetzelfde leven belanden als ik.”

Truus vertelt dat ze opgroeide in een gezin waar ze weinig liefde en houvast vond. “Op mijn elfde werd ik seksueel misbruikt door iemand uit de nabije omgeving,” vertelt ze. Die vroege ervaringen tekenden haar leven. Toch wil ze haar verleden niet alleen vanuit boosheid bekijken. “Ik ben niet haatdragend; degene die dat deed was ook beschadigd. Net als mijn moeder, die uit een incestfamilie kwam.”

Een leven in de greep van verslaving

Op de Wallen raakte Truus verslaafd aan heroïne en basecoke. De verslaving beheerste haar leven van haar veertiende tot haar vijfendertigste. “Ik was zwaar verslaafd, woog uiteindelijk nauwelijks 45 kilo en deed alles voor drugs.” Ze noemt het jaren waarin ze niet werkelijk leefde, maar verdoofd was. Ze gebruikte een andere naam, Evelien Zeeuw, en maakte geweld en gevaarlijke situaties mee. Dat verleden is onderdeel van haar verhaal, maar bepaalt niet langer wie zij vandaag is.

De weg naar herstel

Haar herinneringen heeft ze opgetekend in haar boekje ‘Meisje van de Zeedijk. Overlever van de heroïne-epidemie’. Hoewel ze haar verleden een plek heeft gegeven, blijft ze kritisch op wat ze in de buurt ziet. Volgens Truus is er nog steeds te weinig aandacht voor de problemen rond drugsgebruik en dealers. “Natuurlijk zie ik dat de Zeedijk mooier is geworden. Maar daar gaat het niet alleen maar om. Er wordt nog steeds weggekeken, net als vroeger. Ik zeg wel eens tegen de wijkagent: ‘Moeilijk hè, dat dweilen met de kraan open.’” Vanuit haar eigen ervaringen pleit zij voor strengere eisen aan drugsgebruikers en dealers. “Drie weken in een afkickkliniek doet niets. Ik ben ook afgekickt. Eerst cold-turkey in de gevangenis. Daarna heb ik 22 maanden in afkickkliniek De Hoge Sluis gezeten en ik kan je vertellen dat het leven een stuk beter is zonder verslaving. Het afkicken was niet makkelijk en ze waren ontzettend streng. Maar met reden.” Op het sterfbed van haar moeder beloofde ze dat ze het nooit meer zou doen. Ze hield woord. “Mijn ouders hebben veel met mij meegemaakt. Ik had geen fijne jeugd, maar ze hebben mij nooit laten vallen en zijn uiteindelijk mijn redding geweest. Zij reikten hun hand naar mij uit.” Haar vader heeft haar naar de afkickkliniek gebracht.

Aandacht voor Truusjes van nu

Juist omdat ze weet hoe het is om niet gezien te worden, zoekt Truus nu contact met meisjes die haar aan zichzelf van vroeger doen denken. Ze maakt een praatje en geeft een knuffel. Ook is ze vrijwilliger bij Belangenvereniging Druggebruikers MDHG en bij Walk of Life, een organisatie die verhalen van eenzame mensen deelt. “Ik bied deze mensen een luisterend oor. Ik geef ze wat ik zelf altijd heb gemist: aandacht. Het gaat niet om geld in het leven. Het gaat erom dat iemand belangstelling heeft voor jouw zijn.

Truus Oldenburg bij haar scootmobiel op de Nieuwmarkt.

Karma komt gewoon op je pad. Als je goed doet, krijg je goed terug. Alle narigheid en ellende heb ik overleefd en ik ben er nog. Ik heb wel PTSS en de ziekte van Ménière. Dat komt waarschijnlijk doordat ik mezelf jarenlang heb verwaarloosd en vaak ben mishandeld door pooiers.”

Inmiddels woont ze al dertig jaar in Amsterdam-Oost. “Ik ga vaak terug naar de Zeedijk. Ik hoop altijd iemand van vroeger tegen te komen, ook al heb ik geen contact meer met mensen uit die tijd. Toch vraag me af hoe het met ze zou gaan. Het waren toch mijn vrienden. Ik kom nooit iemand tegen. Van enkele mensen weet ik dat ze zijn overleden. Maar ik loop hier nog. Wel als een totaal ander persoon. Als mezelf.”

Met de bijdrage aan haar reis naar Kopenhagen ondersteunde NV Zeedijk een bijzonder moment in het leven van iemand die nauw met de straat verbonden is. Truus’ verhaal geeft de geschiedenis van de Zeedijk een gezicht. Het herinnert eraan dat aandacht voor de buurt ook aandacht voor mensen betekent. Wie haar beter wil leren kennen, kan de documentaire ‘Van verslaving naar verlossing’ online bekijken.

Ook van Truus Oldenburg: het boekje ‘Meisje van de Zeedijk. Overlever van de heroïne-epidemie’. Voor 15 euro te bestellen via de mail: g.oldenburg@chello.nl

Op YouTube: ‘Mijn eerste jaar in Amsterdam – Meisje van de Zeedijk’.

7 oktober 2026

NV Zeedijk redacteur In Geen categorie, verhuur

Sint Antoniesbreestraat 1B

Per direct te huur ruime en lichte 3-kamerwoning op de tweede etage op de hoek van de Sint Antoniesbreestraat en de Nieuwmarkt. De woning is recent gerenoveerd en voorzien van dubbele beglazing.

De slaapkamers liggen aan de zijde van de Sint Antoniesbreestraat en de woonkamer kijkt uit over de Nieuwmarkt met een Frans balkon. Het toilet is bereikbaar vanaf de hal.

Oppervlakte (GO): 70,1 m2
Aantal kamers: 3 (2 slaapkamers)
Energielabel: A
Puntentelling volgens W.W.S: 186 punten

Dit is een middenklasse huurwoning en u kunt alleen reageren met een Nederlands paspoort, de Nederlandse nationaliteit, een geldig paspoort van de Europese Unie (EU), Europese Economische Ruimte (EER) of een geldige verblijfsvergunning, dit in verband met de aanvraag huisvestingsvergunning bij de Gemeente Amsterdam.

De vergunning wordt aangevraagd nadat de loting heeft plaatsgevonden. Zie onderstaande link voor meer informatie:

http://www.amsterdam.nl/veelgevraagd/huisvestingsvergunning-aanvragen-25437

Aan de plattegrond van de woning kunnen geen rechten worden ontleend.

Kale huur            € 1.657,89
Servicekosten     €      29,91
Bruto huur           € 1.687,80

De borg van deze woning is € 3.375,60 (2x brutohuur)

Reageren kan via het reactieformulier inclusief je motivatie en vergeet niet de juiste documenten bij te voegen voor het toetsen van de inkomenseis. De gevraagde documenten stuur je naar info@nvzeedijk.nl en zet in het onderwerp van de mail duidelijk om welk adres het gaat.

Vanwege het aantal aanmeldingen worden alleen de eerste 50 volledig en juist ingevulde reacties in behandeling genomen. Wij berichten niet iedereen die heeft gereageerd, alleen als u bent geselecteerd voor een bezichtiging, krijgt u bericht.

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

Verhuurbeleid

Motivatie
Wij vragen van onze huurders dat zij bewust kiezen. Bij een reactie op een woning moet een korte motivatie (van maximaal 100 woorden) worden geschreven, waaruit blijkt dat hij of zij:

– aantoonbare binding heeft met de woonomgeving (bijvoorbeeld door familie en vrienden of door maatschappelijke of economische binding);
– zich bewust is van de bijzondere leefomgeving van de Amsterdamse binnenstad.

Passend
De huurprijs moet binnen het budget van de huurder passen. NV Zeedijk vereist daarom dat de Bo-Ex Huurwijzer (ontwikkeld in samenwerking met Nibud) een groen of geel resultaat geeft. Bij een oranje resultaat dient de kandidaat aantoonbaar over voldoende financiële middelen te beschikken om eventuele grote uitgaven te kunnen dekken. In andere gevallen kan de woning niet worden toegewezen.

Eerlijk
Wij willen onze woningen eerlijk verdelen. NV Zeedijk geeft daarom voorrang aan kandidaten met een lager inkomen voor goedkopere sociale huurwoningen.

Geschikt
De meeste woningen hebben slechts één slaapruimte. Zij zijn daarom alleen maar geschikt voor alleenstaanden of twee personen met een duurzame gezamenlijke huishouding. Deze woningen worden niet verhuurd aan kandidaten met inwonende kinderen of aan twee personen die geen relatie hebben.

Hier vindt u het uitgebreide verhuurbeleid en het reactieformulier voor woningen (zie bladzijde 3).

5 oktober 2026

NV Zeedijk redacteur In Verhalen

Barista uit VS met Nederlandse wortels op de Zeedijk

In onze serie ‘Ondernemer in the spotlight’ deze keer een interview met Casey Kooyman, eigenaar van koffiezaak Morning Owl op Zeedijk 71.

Morning Owl is een winkel van 25 vierkante meter gezelligheid, waar het ruikt naar verse koffie. Casey Kooyman begon zijn koffiezaak in april 2023. Hij is een Amerikaan met Nederlandse wortels: zijn opa emigreerde in de jaren twintig van de vorige eeuw als kind van Nederland naar de VS. Casey Kooyman emigreerde terug en voelt zich meer dan thuis in Amsterdam.

Casey Kooyman noemde zijn zaak aan de Zeedijk Morning Owl, met een knipoog naar zijn oma, die uilen verzamelde en een huis vol uilen had.

“Mijn familie begon zo’n honderd jaar geleden een zuivelfabriek in Californië,” vertelt hij. “Ze spraken al snel Engels. De enige die Nederlands met mij sprak was mijn oma, dankzij haar spreek ik het nog een beetje. Maar het was wel typisch Nederlands wat ze daar deden. Het was een agrarische omgeving met dijken. Ik was vaak bij mijn opa en oma. Mijn opa rookte pijp en gebruikte een boot om te reizen. Ik was het enige kind op school dat tussen de middag een broodje kaas at.”

Theateropleiding New York

Casey Kooyman bezocht zo’n tien jaar geleden het land van zijn grootouders uit interesse en voelde zich er direct thuis. Dankzij de Dutch American Friendship Treaty kregen hij en zijn vrouw in 2017 een visum om hier als freelancer te komen werken. Hij kent zijn vrouw van de theateropleiding in New York. Zij ging in Amsterdam aan de slag als make-up artist en voice teacher. Zij doet de make-up voor de Nationale Opera & Ballet. Hijzelf is behalve acteur ook een volleerd barista: “Tijdens mijn theateropleiding werkte ik in New York parttime bij Starbucks. Daar leerde ik veel en snel. Starbucks breidde snel uit en daardoor was ik al gauw manager. Ik volgde een trainingsprogramma en leerde veel over koffie en branden. Dat ging heel erg de diepte in.”

Eenmaal in Amsterdam kocht hij zijn eigen Piaggio koffiewagentje, waarmee hij op de Dappermarkt stond. “Ik stond naast Uncle Toms Poffertjes. Dat vond ik zó leuk. Ik introduceerde specialty coffee bij veel mensen: de betere koffie.”

Wallenbuurt

In het coronajaar gingen ze terug naar Californië. Dat was tijdelijk, want Amsterdam had hun hart inmiddels gestolen. Vlak na de pandemie keerden ze terug en zocht hij een locatie om zijn koffie te verkopen. “Vanuit mijn garage in de Nieuwe Uilenburgerstraat serveerde ik koffie en verkocht ik koffiebonen. Ook deed ik daar barista-trainingen. Wij wonen hier vlakbij en dus kom ik vaak in de Wallenbuurt. I love the area. Ik kom graag in ’t Elfde Gebod en ‘t Mandje, we wandelen hier en zijn altijd op de Zeedijk bij allerlei evenementen. Op deze plek zat eerst Thull’s Deli. Ik kwam er vaak langs, maar ze waren nooit open. Ik vroeg daarom of ik op die plek een pop-up kon openen. Zij lieten weten dat ze er weg wilden. Ik klopte bij NV Zeedijk aan met de vraag of ik deze winkel kon overnemen. NV Zeedijk gaf mij deze kans gelukkig. Thuis werd het toch wat te druk.”

Uilen

Hij noemde zijn zaak Morning Owl, met een knipoog naar zijn oma, die uilen verzamelde en een huis vol uilen had. “Bovendien ben ik een early bird en wonen wij in de Nieuwe Uilenburgerstraat,” zegt hij. Een of twee keer in de week staat hij zelf in de winkel op de Zeedijk. Hij geniet van het contact met de buren, die regelmatig bij hem koffie komen drinken. Hij verkoopt koffie van lokale koffiebranders, soms ook van branders uit Rotterdam of Eindhoven. Melk komt van de Zorgboerderij in Amsterdam-Noord en ook de cakes en koeken komen van lokale bedrijven. De moeder van zijn overbuurvrouw maakt de Braziliaanse cheeseballs, die hij verkoopt.

Als hij niet in zijn zaak staat, geeft hij onder meer barista-trainingen. “Ik heb hiervoor elders een plek gevonden. Daar verkoop ik ook koffiebonen en houd ik bedrijfsevenementen en koffie proeverijen.”

Shrek

Tussen al zijn koffie-activiteiten door houdt hij ook nog tijd over voor zijn theaterpassie. Hij is aangesloten bij het Amsterdam Theatre House, waarmee hij begin dit jaar – gifgroen geschminkt – de hoofdrol speelde in Shrek the musical. Nu is hij druk bezig met de repetities voor The witches of Eastwick, waarin hij de duivel speelt. Dit stuk is in het Engels, maar Casey Kooyman is druk bezig met de taal van zijn grootouders. “Ik heb mijn inburgeringscursus afgerond. Ik wacht alleen nog op mijn diploma. Dan kan ik mijn verblijfsvergunning aanvragen. Want ik wil absoluut in deze gezellige buurt blijven.”

1 oktober 2026

NV Zeedijk redacteur In Verhalen

De stad sterker maken, pand voor pand

Voor Mohamed Baba begint het altijd bij een simpele vraag: wat doet een plek met de mensen die er wonen? Als lid van de Raad van Commissarissen van NV Zeedijk kijkt hij niet alleen naar gebouwen of rendement. Zijn drijfveer ligt ergens anders. Voor hem is vastgoed een instrument. Een manier om buurten sterker te maken, sociale structuren te herstellen en steden leefbaar te houden.

Mohamed Baba, lid van de Raad van Commissarissen van NV Zeedijk: “Vastgoed is nooit alleen stenen. Het is een middel om sociale structuren sterker te maken.”

Die overtuiging ziet hij terug in de geschiedenis van de Zeedijk. Wie de straat veertig jaar geleden kende, herkent haar vandaag bijna niet meer. Wat ooit een gebied was dat als problematisch werd gezien, is stap voor stap veranderd in een levendig stuk stad waar mensen wonen, werken, elkaar ontmoeten en waar ondernemers hun plek vinden. Dat gebeurde niet door snelle ingrepen, maar door geduld, vakmanschap en voortdurende aandacht.

Vakmanschap

Juist dat vakmanschap maakt volgens hem het verschil. Niet alleen in de restauratie van historische panden, maar ook in het sociale beheer eromheen. Tussen bewoners, ondernemers en de straat zelf. Het is een combinatie die je zelden ziet: investeren in stenen én investeren in mensen.

Voor Mohamed is dat ook precies wat de Zeedijk bijzonder maakt. In veel grote steden verdwijnen binnensteden langzaam in handen van investeerders of worden ze vooral toeristische plekken. Amsterdam laat zien dat het ook anders kan. Dat er nog gewone mensen wonen in het hart van een drukke hoofdstad. En dat een straat tegelijkertijd economisch levendig én sociaal gedragen kan zijn.

Volgens hem ligt daar ook de opdracht voor de toekomst. Niet alleen beheren wat er is, maar blijven ontwikkelen. Nieuwe samenwerkingen zoeken, eerder aan tafel zitten bij stedelijke plannen en de kennis die hier is opgebouwd breder inzetten.

Want uiteindelijk draait het volgens Mohamed altijd om impact. Groot of klein.

Elke dag opnieuw.

28 september 2026

NV Zeedijk redacteur In Nieuws

Publieksprijs voor film (ex)drugsverslaafden

De film Van verslaving naar verlossing heeft vrijdagavond op het filmfestival Belief on Screen in Kopenhagen de Publieksprijs gewonnen. Het is een film over (ex)drugsverslaafden en psychisch kwetsbare mensen, die onder meer op de Zeedijk woonden. Zij gingen vorig jaar op pelgrimstocht naar Rome, waar zij in de Sint-Pietersbasiliek door de Heilige Deur gingen. De film was ook genomineerd voor de Beste Film en de speciale prijs voor Innovatie en Creativiteit. Zwanine Siedenburg, van Drugspastoraat Amsterdam, die als begeleidster meeging, vindt het ‘ongelooflijk’ dat ze de Publieksprijs hebben gewonnen.

Vlnr: Zwanine Siedenburg, regisseur Ben Jebbing, Feben, Truus Oldenburg. In de rolstoel houdt Peter de Publieksprijs van filmsfestival Belief on Screen vast.

In de film Van verslaving naar verlossing, vorig jaar uitgezonden door KRO-NCRV, vertellen de (ex)drugsverslaafden openhartig over hun verleden en wat de pelgrimstocht voor hen betekende. Ze gingen in het Jubeljaar door de Heilige Deur, wat een grote symbolische betekenis voor hen heeft. Door het passeren van die deur laat je je oude leven achter je en stap je in een nieuw leven. Enkele mensen die in de film te zien zijn, zoals Truus Oldenburg, Peter en Feben, konden dankzij een financiële bijdrage van NV Zeedijk met de bus naar Kopenhagen. Zonder deze sponsoring hadden deze mensen, om wie de film onder meer draaide, het feestelijke moment van de prijsuitreiking niet kunnen meemaken.

Warm onthaal

”Toen we aankwamen op het filmfestival, kregen we een warm onthaal van de directeur,” vertelt Zwanine Siedenburg. “Vervolgens werd onze film vertoond. Iedereen stond op en applaudisseerde heel enthousiast. Zeker omdat wij in de zaal zaten, ook de regisseur Ben Jebbing, hadden we een hoge gunfactor. Er kwamen allerlei mensen uit de televisiewereld op mij af. Een heel internationaal gezelschap uit diverse Europese landen. Dat zijn mensen die werken op het snijvlak van religie en maatschappelijk werk, die ook actief zijn in de kerk. Nadat zij ons allemaal zo complimenteerden, kreeg ik het gevoel dat we misschien wel een kans maakten op deze prijs. Zeker omdat zoveel professionals er iets in zagen. Ik heb toen voor de avond maar mijn nette jurk aangedaan. En op aanraden van anderen heb ik in het Engels toch wat steekwoorden opgeschreven, voor het geval ik een speech moest houden.”

Gouden broek

Tijdens het diner werden de prijzen bekend gemaakt. Jaffa, school for peace kreeg de prijs voor de Beste Film. De speciale prijs voor Innovatie en Creativiteit ging naar de Franse film War does not have the last word. Nadat bekend werd dat de Nederlandse inzending de Publieksprijs kreeg, speechte Zwanine Siedenburg in Kopenhagen, als dank voor de Publieksprijs. Zij bedankte regisseur Ben Jebbing van KRO-NCRV voor het vertrouwen dat zij vanaf het begin af aan voelde, tijdens het filmen. Ook bedankte zij Truus, Peter en Feben, die zoveel van zichzelf lieten zien in de film. Zij waren ontzettend blij met deze prijs en ook met het feit dat ze dit zelf konden meemaken. Zwanine: “Peter had speciaal voor de gelegenheid zijn gouden broek aangedaan. Hij zei: ‘Ik heb de prijs gewonnen, maar vind het niet erg als het Drugspastoraat de prijs meeneemt. Het is eigenlijk een prijs voor de hele groep.'”

Zwanine Siedenburg ziet de prijs als een grote erkenning. “Het gaat natuurlijk om deze mensen. Zij hebben een drugsverleden of zijn psychisch kwetsbaar. Ze vallen soms terug. Daarom kon ook niet iedereen mee. Dat is een probleem dat blijft. Daarom is het juist zo goed dat we dankzij deze film veel aandacht krijgen. Deze mensen functioneren, met vallen en opstaan. Ze hebben een hard leven achter de rug en met deze film blijft dat niet onopgemerkt. Het was juist goed dat we er waren. Zo konden wij laten zien dat wij er ook bij horen.” De film laat volgens haar ook zien dat er een ander leven is, dan het leven met drugs. “Je hoeft niet in drugs te vluchten, er is een wereld naast, een way-out. Ik hoop dat ze dat door de reis naar Rome blijven voelen. Natuurlijk zijn sommige mensen uit de film weer in hun oude leven gestapt, maar ze hebben ook gezien dat er heel andere, bijzondere dingen gebeuren. En daarmee hebben ze een gevoel van gelijkwaardigheid ervaren.”

KRO-NCRV zendt de film ‘Van verslaving naar verlossing’ naar aanleiding van de Publieksprijs rond Kerstmis weer uit.

Lees hier het verhaal over de film.

24 september 2026

NV Zeedijk redacteur In Nieuws

Prijsvraag horecalocatie Zeedijk 43

Prijsvraag horecalocatie Zeedijk 43
NV Zeedijk en Stadsgoed N.V. organiseren samen een prijsvraag voor twee horecalocaties aan de Zeedijk. Naast Zeedijk 28 kunnen ondernemers nu ook een voorstel indienen voor Zeedijk 43, aan de overkant van de straat. Inschrijven kan voor één van beide locaties of voor allebei.
We zoeken een kwalitatief restaurantconcept dat past bij de Zeedijk en ook iets betekent voor de buurt.

De locatie
De horecalocatie omvat Zeedijk 43 en 43A en Geldersekade 40. Het verhuurbaar vloeroppervlak bedraagt circa 194 m² en de perceelgrootte circa 220 m². De locatie is momenteel in gebruik als restaurant.

Horecamogelijkheden
Voor deze locatie zoeken we een restaurant met buurtfunctie. De maximale openingstijden zijn zondag tot en met donderdag tot 01.00 uur en vrijdag en zaterdag tot 03.00 uur.
De tuin mag als terras worden gebruikt. Het stadsdeel evalueert het gebruik daarvan. Gebruik van de tweede entree aan de Geldersekade, via de gemeenschappelijke entreehal, is mogelijk in overleg met de verhuurder en bewoners.

Huur en overname
De huurprijs bedraagt € 82.380 per jaar, te vermeerderen met btw. Omdat de locatie nog verhuurd is, is voor een overname afstemming met de huidige huurder nodig. Er kan sprake zijn van een overnamesom. De hoogte en voorwaarden daarvan zijn nog niet vastgesteld; hierover volgt meer informatie zodra die beschikbaar is.

Wat zoeken we?
We zoeken een onderscheidend, kwalitatief en haalbaar restaurantconcept met een buurtfunctie. Bij de beoordeling kijken we onder meer naar de kwaliteit van het concept, de passendheid bij de Zeedijk, de bijdrage aan de buurt, de ervaring van de ondernemer en de financiële haalbaarheid.

Wat vragen we van deelnemers?
We ontvangen graag:
• een omschrijving van het restaurantconcept, de doelgroep, het aanbod en de gewenste uitstraling;
• een toelichting op de buurtfunctie en de manier waarop het concept aansluit bij de Zeedijk;
• informatie over de ondernemer, het team en relevante ervaring;
• een beknopt financieel plan, inclusief investeringsbehoefte, financiering en exploitatiebegroting;
• een globale planning en de gewenste openingsdatum.

Locatiebezoek
Op 8 oktober organiseren we een locatiebezoek aan Zeedijk 43. Wil je daarbij aanwezig zijn? Meld je aan via verhuur@nvzeedijk.nl. Je ontvangt daarna informatie over het tijdstip.

Planning en deelname
• 8 oktober: locatiebezoek Zeedijk 43;
• 22 oktober: deadline voor het indienen van voorstellen voor Zeedijk 28, Zeedijk 43 of beide locaties;
• na 22 oktober: beoordeling door de jury en publieksstemming;
• 5 november: bekendmaking van de gekozen horecaconcepten.
Meer informatie over de indieningswijze en het verloop van de publieksstemming volgt binnenkort.

Beoordeling
NV Zeedijk en Stadsgoed N.V. trekken samen op vanuit hun betrokkenheid bij de Zeedijk en de buurt. Omdat beide horecalocaties tegelijkertijd beschikbaar komen, is gekozen voor een gezamenlijke prijsvraag, met een eigen beoordeling en besluitvorming per locatie.

Voor Zeedijk 43 beoordelen Stadsgoed N.V. en de huidige eigenaar en chef Sander de voorstellen op kwaliteit, passendheid bij de Zeedijk, bijdrage aan de buurt, haalbaarheid en financiële onderbouwing. Zij nemen gezamenlijk de beslissing. NV Zeedijk begeleidt het proces en heeft een adviserende rol. Ook wordt advies ingewonnen bij een aantal omwonenden, vertegenwoordigers uit de buurt en de Gemeente Amsterdam.

Ook de publieksstemming telt mee. De definitieve werkwijze wordt bekendgemaakt voordat de inschrijving sluit.

Voorbehoud
De keuze voor een concept leidt tot gesprekken met de betrokken partijen over de overname en huurvoorwaarden. Definitieve verhuur is onder meer afhankelijk van overeenstemming met die partijen, een financiële toetsing en de benodigde vergunningen.

Zeedijk 43 plattegrond

24 september 2026

NV Zeedijk redacteur In Verhalen

Een straat waar mensen elkaar kennen

Al 45 jaar woont en werkt Ad de Jong in de Amsterdamse binnenstad. Hij maakte de buurt mee als krakersbolwerk, als kunstenaars blok, als plek waar je elkaar kende en problemen nog op straat werden uitgesproken. Toen het Blaauwlakenblok onder druk kwam te staan en ateliers dreigden te verdwijnen, stond hij mee op. Omdat hij zag wat er gebeurde wanneer huren stijgen en mensen vertrekken. Omdat hij wist wat het betekent als een buurt haar samenhang verliest.

Ad de Jong, buurtbewoner van de Amsterdamse binnenstad sinds 1980 en betrokken bij het Blaauwlakenblok: “Je laat geen geld liggen. Je laat fout geld liggen.”

Via een buurtbewoner kwam hij in contact met NV Zeedijk. Wat hem opviel, was een partij die door de straat liep. Die keek. Die gesprekken voerde. Die niet alleen naar panden en huuropbrengsten keek, maar naar mensen.

Wafelstraat

Hij zag hoe de Warmoesstraat veranderde in wat hij een ‘wafelstraat’ noemt: steeds hogere huren, steeds minder binding, steeds minder geschiedenis. En hij zag hoe de Zeedijk die beweging wist te temperen. Geen snelle opwaardering. Geen maximale huur als doel. Maar nadenken over wat een straat nodig heeft om zichzelf te blijven. Een melkboer in plaats van een wafelwinkel. Een café dat door Amsterdammers wordt gedragen. Een ondernemer die blijft, in plaats van elke paar jaar te wisselen. “Je laat geen geld liggen,” zegt hij. “Je laat fout geld liggen.”

Stabiliteit

Volgens Ad de Jong is dat het verschil. Niet alles eruit halen wat erin zit, maar kiezen voor stabiliteit. Voor samenhang. Voor een buurt die niet alleen economisch functioneert, maar sociaal blijft bestaan. En misschien is dat waarom de Zeedijk, ondanks alle druk van toerisme en vastgoedprijzen, nog steeds voelt als een straat waar mensen elkaar kennen en kunnen leven.

23 september 2026

NV Zeedijk redacteur In Nieuws

Dankzij NV Zeedijk naar filmfestival Kopenhagen

Een klein groepje Amsterdammers is vanochtend met de bus richting Kopenhagen vertrokken, naar het filmfestival Belief on screen. Hier is de documentaire Van verslaving naar verlossing genomineerd voor een prestigieuze Europese filmprijs. Vorig jaar december waren de Amsterdammers nog te zien in de documentaire van KRO-NCRV. Onder hen ook enkele mensen, die op de Zeedijk hebben gewoond. Dankzij een bijdrage van NZ Zeedijk kunnen drie deelnemers bij de prijsuitreiking in Kopenhagen aanwezig zijn.

Het groepje Amsterdammers dat vanochtend met de bus naar Kopenhagen is vertrokken. Met tweede van rechts Zwanine Siedenburg en derde van rechts Truus Oldenburg. Tweede van links staat Feben.

NV Zeedijk sponsort deze reis naar Denemarken voor Truus, Feben en Peter uit de documentaire. Zonder deze bijdrage konden zij niet bij de vertoning en prijsuitreiking in Kopenhagen zijn. In de documentaire vertellen zij over hun leven en ervaringen in het Wallengebied. Zo is bijvoorbeeld ook Truus Oldenburg te zien, die op haar veertiende achter een raam op de Zeedijk belandde en later “junkie first class” werd, zoals zij het zelf in de film noemt.

Uitnodiging paus

‘Van verslaving naar verlossing’ gaat over haar en zo’n twintig deelnemers en tien begeleiders. Zij reisden in november 2025 op uitnodiging van de paus naar Rome, met in hun kielzog een cameraploeg van KRO-NCRV. Deze pelgrimstocht werd georganiseerd door Drugspastoraat Amsterdam, dat zetelt aan de Oudezijds Voorburgwal en dat pastorale zorg verleent aan psychisch kwetsbare mensen en (ex) drugsverslaafden. De cameraploeg legde onder meer vast hoe de pelgrims door de Heilige Deur van de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad gingen. Deze Heilige Deur staat symbool voor verlossing en een nieuw begin. De deelnemers vertellen wat dit voor hen betekent. Zo wordt ook Truus Oldenburg gevolgd. Inmiddels is zij 66 en heeft ze haar leven weer aardig op de rit, maar wanneer ze het moeilijk heeft kan ze terecht bij het Drugspastoraat Amsterdam.

Mystiek

Zwanine Siedenburg, straatpastor van het Drugspastoraat, begeleidde de mensen die openhartig over hun drugsverleden of hun zware levens hebben verteld. Nu de documentaire kans maakt op een prijs, gaat ze weer met enkelen op stap. Muzikant en ex-drugsverslaafde Maxim Vlessing haakte op het laatste moment af, omdat de reis naar Kopenhagen toch te spannend voor hem was. Eerder nam het drugspastoraat ex-drugsverslaafden en psychisch kwetsbare mensen met de bus van vereniging Groengrijs mee naar Lourdes en binnenkort is er weer een reis naar bedevaartsplaats Banneux in België. Zwanine Siedenburg: “Bussen vol hebben we daar naartoe gebracht. Mensen zijn daarvan erg onder de indruk. Het zijn vaak psychisch kwetsbare mensen, die niks meer hebben. Geen vrienden of familie. Zij zoeken vaak hun heil bij religie, god of iets mystieks. De mystiek van Lourdes doet ook veel met ze.”

Heilige Deur

Het bezoek aan Rome was extra bijzonder, omdat de Heilige Deur in de Sint-Pietersbasiliek normaal gesproken één keer in de 25 jaar opengaat; alleen in een Jubeljaar. Dat was voor de groep een bijzondere gebeurtenis, met grote religieuze betekenis. Zwanine Siedenburg: “Als je daar doorheen gaat, vraag je je af wat je zonden waren, wat je voor anderen hebt betekend en waarom je al dan niet goed in je vel zit. Je stapt van je oude leven naar een nieuw leven. Daarna volgt vergeving.” Zoals Maxim het zegt in de film: “Ik heb zonden begaan in mijn leven en daar wil ik graag mee in het reine komen. Die Heilige Deur is een keerpunt.”

Zwanine Siedenburg vindt het mooi dat de pelgrimstocht is gefilmd: “Wij willen graag naar buiten brengen wat wij hier in de binnenstad als Drugspastoraat Amsterdam doen en met de film meer draagvlak en begrip creëren voor deze mensen.”

Engel uit de hemel

In Rome ging het gezelschap op bezoek bij Antoine Bodar, die met ze in gesprek ging over de symboliek van de Heilige Deur. Ook ging de groep biechten. Zwanine: “De biecht bleek veel emotioneler te zijn dan die Heilige Deur, want dat ging allemaal vrij snel en er gebeurde niet zoveel bij deze deur. Er daalde geen engel uit de hemel neer en er waren ook geen oogverblindende lichtstralen.” Op het grote Sint-Pietersplein spraken ze een gebed uit en vervolgens gingen ze naar een pizzeria. Zwanine: “Ik heb daar Helma Snelooper, een verpleegkundige die als begeleider mee was, gevraagd iets te doen. Zij zong toen een eigen gedicht. Dat kwam bij iedereen enorm binnen; iedereen werd emotioneel. Daar in die pizzeria beseften ze – met terugwerkende kracht – wat voor bijzonder moment ze hadden beleefd, omdat die deur altijd gesloten is en nu wel voor hen open stond.”

Internationaal publiek

Gezamenlijk hebben ze de uitzending in december 2025 op televisie gezien. Nu krijgt hun pelgrimstocht een vervolg dankzij de nominatie op het filmfestival. Zonder de bijdrage van NV Zeedijk hadden Truus, Feben en Peter de reis naar Kopenhagen niet kunnen maken. Zij wonen nu het 21^e filmfestival voor religieuze en ethische televisie- en online programma’s bij. Vrijdag 25 september wordt in het Deens Film Instituut de film Van verslaving naar verlossing gedraaid voor een internationaal publiek. ’s Avonds wordt bekend welk van de 18 genomineerde, Europese films in de prijzen vallen. Er zijn drie prijzen: een voor de beste film, een publieksprijs en een speciale prijs voor Innovatie en Creativiteit.

Foto vanuit de Groengrijs-bus, met links voor Zwanine Siedenburg en rechts Peter.

Filmfestival ‘Belief on screen’ wordt eens in de drie jaar gehouden in telkens een ander Europees land. Het is voor filmmakers, producers van publieke en private televisiezenders en online platforms, die verantwoordelijk zijn voor spirituele, ethische of religieuze programma’s. Het festival wil hiermee films aanmoedigen, die gedachten, discussies en uitwisseling van ideeën over religie en ethiek op de kaart zetten.

Het Drugspastoraat Amsterdam (DPA) is een stichting die pastorale zorg verleent aan mensen die in hun leven zijn of waren vastgelopen door drugsgebruik of in drugsgebruik. Het Drugspastoraat biedt vanuit de christelijke traditie antwoord op de zingevingsvragen, die deze situatie bij de mensen die erin verkeren oproept. Met name is het Drugspastoraat er voor mensen die (door of vanwege hun druggebruik) geen sociaal of maatschappelijk netwerk hebben of daar moeilijk aansluiting bij kunnen houden. Het Drugspastoraat organiseert ontmoetingen rond geloof en zingeving.

21 september 2026

NV Zeedijk redacteur In Gesloten, verhuur

Lange Niezel 29B

Per direct te huur ruime en lichte 2-kamerwoning op de eerste etage van de Lange Niezel 29.
De woonkamer heeft een plafondhoogte van 3,30 meter en heeft drie hoge ramen.
Via een trapje bereik je de iets lager gelegen slaapkamer (hoogte 2,40 meter) aan de achterzijde van de woning.
Vanuit de slaapkamer heb je toegang tot een terras van 6,9m2.

De woning heeft een badkamer met een douche en een separaat toilet.
In de installatiekast met CV-opstelling is tevens ruimte voor de wasmachine en droger.

De woning bevindt zich in een drukke straat in het Centrum van Amsterdam. De woning is bijzonder goed geïsoleerd tegen geluid
d.m.v. ventilatie met sus-kasten en geluidswerend isolatieglas. In de woning ligt al een laminaat vloer.

Oppervlakte (GO): 55,9 m2
Aantal kamers: 2 (1 slaapkamer)
Energielabel: A
Puntentelling volgens W.W.S: 182 punten

Dit is een middenklasse huurwoning en u kunt alleen reageren met een Nederlands paspoort, de Nederlandse nationaliteit, een geldig paspoort van de Europese Unie (EU), Europese Economische Ruimte (EER) of een geldige verblijfsvergunning, dit in verband met de aanvraag huisvestingsvergunning bij de Gemeente Amsterdam.

De vergunning wordt aangevraagd nadat de loting heeft plaatsgevonden. Zie onderstaande link voor meer informatie:

http://www.amsterdam.nl/veelgevraagd/huisvestingsvergunning-aanvragen-25437

Aan de plattegrond van de woning kunnen geen rechten worden ontleend.

Kale huur            € 1.260,64
Servicekosten     €      18,79
Bruto huur           € 1.279,43

De borg van deze woning is € 2.558,86 (2x brutohuur)

Vanwege het aantal aanmeldingen worden alleen de eerste 50 volledig en juist ingevulde reacties in behandeling genomen,
daarna zal de advertentie worden gesloten.

Wij berichten niet iedereen die heeft gereageerd, alleen als u bent geselecteerd voor een bezichtiging, krijgt u bericht.

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

View Larger

Verhuurbeleid

Motivatie
Wij vragen van onze huurders dat zij bewust kiezen. Bij een reactie op een woning moet een korte motivatie (van maximaal 100 woorden) worden geschreven, waaruit blijkt dat hij of zij:

– aantoonbare binding heeft met de woonomgeving (bijvoorbeeld door familie en vrienden of door maatschappelijke of economische binding);
– zich bewust is van de bijzondere leefomgeving van de Amsterdamse binnenstad.

Passend
De huurprijs moet binnen het budget van de huurder passen. NV Zeedijk vereist daarom dat de Bo-Ex Huurwijzer (ontwikkeld in samenwerking met Nibud) een groen of geel resultaat geeft. Bij een oranje resultaat dient de kandidaat aantoonbaar over voldoende financiële middelen te beschikken om eventuele grote uitgaven te kunnen dekken. In andere gevallen kan de woning niet worden toegewezen.

Eerlijk
Wij willen onze woningen eerlijk verdelen. NV Zeedijk geeft daarom voorrang aan kandidaten met een lager inkomen voor goedkopere sociale huurwoningen.

Geschikt
De meeste woningen hebben slechts één slaapruimte. Zij zijn daarom alleen maar geschikt voor alleenstaanden of twee personen met een duurzame gezamenlijke huishouding. Deze woningen worden niet verhuurd aan kandidaten met inwonende kinderen of aan twee personen die geen relatie hebben.

Hier vindt u het uitgebreide verhuurbeleid en het reactieformulier voor woningen (zie bladzijde 3).

21 september 2026

NV Zeedijk redacteur In Verhalen

RezaReez: kleding met positieve energie

In onze serie ‘Ondernemer in the spotlight’ deze keer een gesprek met Reza, eigenaar van de kledingzaak RezaReez met streetwear en de vintagewinkel Reez Archive op de Zeedijk.

De winkel RezaReez zit midden op de Zeedijk, precies tussen twee winkels die Reza ooit inspireerden om zelf ook kleding te gaan ontwerpen en maken: Patta en Stüssy. Reza opende zijn winkel in 2023: “De Zeedijk is de beste straat van Amsterdam. Deze hele straat is uniek.” Zijn archive store met unieke Stone Island kleding, die hij afgelopen zaterdag opende op nummer 128, is al net zo origineel.

Reza voor zijn winkel RezaReez aan de Zeedijk 67.

Reza houdt van de Zeedijk. “Je vindt hier alles, van modewinkels en Aziatische restaurants tot kappers, cafés, bars, een tempel en een toko. Het is heel divers, met de mensen die hier wonen en de mensen op straat. Alle winkeliers kennen en groeten elkaar.”

Zelf woont Reza in Amsterdam-Noord. “Maar hier voel ik me meer dan thuis. Mijn winkel is mijn eerste huis.” Zijn passie voor kleding brengt hem iedere dag naar de Zeedijk. “Ik kijk er elke dag weer naar uit en doe dit met liefde,” vertelt Reza. “Dat probeer ik ook uit te dragen met mijn merk. Alles wat ik ontwerp is positief en draagt een boodschap van love, peace and unity.”

Artistieke omgeving

Reza is geboren en opgegroeid in Jakarta. Hij groeide op in een creatieve omgeving, waarin zijn moeder een belangrijke rol speelde. “Mijn moeder is mijn grootste inspiratiebron. Ze was op allerlei manieren creatief. Ze maakte kleding, schilderde en maakte sculpturen. Opgroeien met haar creativiteit heeft veel invloed op mij gehad. Ze overleed toen ik twaalf was. Ze heeft me veel over het leven geleerd en heeft me mede gevormd tot de persoon die ik nu ben.”

Leerschool

Hoewel Reza uiteindelijk in de modewereld terechtkwam, heeft hij er nooit een opleiding voor gevolgd. “De beste leerschool is je leven zelf,” zegt hij. “Elke dag leer je iets, simpelweg door het te doen.” Reza hield al van mode voordat hij naar Amsterdam kwam. “Ik heb een passie voor kleding en sneakers,” vertelt Reza. “Toen ik naar Amsterdam kwam, zag ik de winkels van Patta en Stüssy. Vanaf dat moment wilde ik hetzelfde: mijn eigen merk en winkel.”

Reza werd een vaste klant bij Patta, waar hij eigenaar Edson leerde kennen. “Edson heeft me echt geïnspireerd. Door te zien wat hij heeft opgebouwd, besefte ik wat er mogelijk was en werd ik gemotiveerd om mijn eigen weg te volgen,” vertelt Reza.

Hij stapte naar de NV Zeedijk met zijn droom een eigen winkel te realiseren. “Ik moest van alles overleggen, mijn businessplan et cetera. Vervolgens gaf NV Zeedijk mij de kans om mijn droom te realiseren.” Drie jaar geleden opende hij zijn eigen winkel op Zeedijk 93. In 2025 verhuisde hij naar nummer 67, waar hij nu zijn ruime en strak ingerichte kledingzaak heeft.

Indonesië

Reza ontwerpt al zijn kleding zelf en laat deze produceren in Indonesië. Twee of drie keer per jaar reist hij naar Jakarta en Bandung, waar hij nauw samenwerkt met de fabrieken die zijn ontwerpen produceren. Zodra de kledingstukken klaar zijn, worden ze naar Nederland verscheept. Zijn kledingmerk wordt beïnvloed door de Aziatische cultuur, met zijn Indonesische roots als belangrijke basis. Het merk staat bekend om zijn kwaliteit, tijdloze ontwerpen en uitgesproken kleurgebruik. “Ik hou van kleur, kleur maakt me blij,” vertelt Reza.

Inmiddels is zijn merk uitgegroeid tot een succesvol bedrijf, waardoor Reza van zijn passie voor mode zijn beroep heeft kunnen maken. Maar nadat zijn eerste droom werkelijkheid is geworden, ontstond een nieuw idee: een vintage store. Reza presenteerde zijn idee aan NV Zeedijk, die zijn plan steunde en hem de mogelijkheid gaf om zijn tweede droom op de Zeedijk te verwezenlijken.

Reez Archive

Zaterdag 19 september opende Reez Archive op Zeedijk 128, de eerste vintagewinkel in Nederland die zich volledig richt op één merk. Reza: “De meeste vintage winkels verkopen allerlei merken, maar ik wilde me op één merk richten: Stone Island. Het is een innovatief Italiaans kledingmerk waar ik al lange tijd een groot fan van ben. Het bestaat al sinds de jaren tachtig en ik vind het ontzettend inspirerend. Ik houd van de kwaliteit en innovatie, maar ook van de hoeveelheid onderzoek die ze doen naar materialen en hun complexe verftechnieken. Hopelijk trekt deze winkel meer mensen naar de Zeedijk en ontmoet ik er mensen die dezelfde passie voor kleding delen als ik.”