Chris Preukschat en Brigitte van Koekenberg namen vijfentwintig jaar geleden de Haven van Texel over. In januari vieren ze met hun personeel dat ze al een kwart eeuw het sfeervolle restaurant met groot terras aan de gracht bestieren. Want ze zijn er maar wat trots op dat ze samen met hen De Haven van Texel hebben gemaakt tot wat het nu is: een restaurant dat zich vooral op Nederlanders richt, maar waar ook toeristen zich welkom voelen.

Brigitte en Chris van de Haven van Texel in de Sint Olofssteeg.
Chris en Brigitte huren het historische pand in de Sint Olofssteeg (gebouwd rond 1680) van NV Zeedijk. Ze hebben er een gezellig en karakteristiek Nederlands eetcafé van gemaakt. “Je had hier vroeger meer kroegen met verwijzingen naar steden of eilanden,” weet Chris. “Zo had je vroeger het café Stad Rotterdam of café Groningen. Dat kwam door de schippers, die hier hun eigen café hadden. Toen wij het overnamen, had de Haven van Texel een slechte reputatie, maar wij besloten de naam toch te houden.”
Nederlandse bediening
Hier spreekt al het personeel in de bediening Nederlands, de borden en menukaart zijn in het Nederlands en ze serveren ook Hollandse gerechten. Toeristen kunnen met een QR-code de menukaart in hun eigen taal krijgen. “In de keuken hebben we nog wel eens een Engelssprekende kok of afwasser. Natuurlijk spreekt onze bediening ook Engels, maar wij willen dat het personeel Nederlands spreekt,” zegt Brigitte. “We hebben namelijk veel vaste Nederlandse gasten. Er is een vrouw die al vijftien jaar regelmatig bij ons komt voor koffie met appeltaart. Dat vinden we leuk, als mensen terugkomen.” Chris voegt toe: “Toeristen vinden het ook leuk dat wij een local place zijn, waar ze een typisch Hollandse sfeer kunnen voelen.” Dat komt wellicht ook door de kroketten en bitterballen. Brigitte: “Wij zijn ‘hofleverancier bitterballen’. Ook kroegen in de buurt die zelf geen keuken hebben, kunnen ze bij ons bestellen en wij komen ze brengen.”
Politiecafé
Vroeger was de Haven van Texel ook ‘politiecafé’: “Jongens die op het politiebureau in de Warmoesstraat werkten, kwamen na hun werk hier,” vertelt Chris. “We kennen alle dienders uit die periode. Dat bureau is allang weg, maar één keer per jaar houden de voormalige agenten hier hun reünie, een nieuwjaarsborrel. Dan kletsen ze over vroeger. Het is een besloten reünie en de verhalen vliegen over tafel. Tegenwoordig hebben we heel goed contact met de buurtregisseur en de wijkagent.”
Chris en Brigitte wonen in Monnickendam en reizen al sinds jaar en dag naar Amsterdam. Eerst werkten ze samen bij café De Groote Swaen en was het de bedoeling dat Chris dat zou overnemen. Toen werd het opeens verkocht en tegelijkertijd kwam De Haven van Texel vrij. Samen met hun voormalige baas Hans Dikker namen ze het over en huurden ze het van NV Zeedijk. “Het zag er toen niet uit,” vertelt Chris. “Het was ook al een paar jaar dicht geweest, maar wij zagen er wel potentie in. We hebben alles in het interieur aangepakt in de loop der jaren, maar de sfeer van oud-bruine kroeg met de houten lambrisering hebben we bewust zo gelaten.”
Terras aan de gracht
In de jaren zeventig stonden naast de Haven van Texel nog twee panden, maar die waren rijp voor de sloop. Vervolgens werd het een parkeerplaats, die later is omgetoverd tot het terras dat nu vaak bomvol zit. Mensen hebben er mooi uitzicht over de gracht en de grachtenpanden van de Zeedijk. Om het terras ook in de herfst en winter vaker te kunnen gebruiken komen er binnenkort parasols met verwarming, warmtekussens en een doorzichtig windscherm. “We gaan kijken of dat een succes wordt,” zeggen ze. “We willen toch dingen ontwikkelen. Zo hebben we in de zomermaanden ontbijt geserveerd. Nu gaan we een plan bedenken voor de maandag. Vroeger waren we zeven dagen per week open, maar nu zijn we maandagen gesloten. Dat komt door personeelsgebrek. Vooral in de keuken is het moeilijk goed personeel te vinden. We willen nu kijken of we iets kunnen organiseren voor buurtbewoners. Bijvoorbeeld een spelletjesmiddag of stamppot dag.”
Saamhorigheid
Chris en Brigitte hebben de buurt enorm zien veranderen. “Destijds was er toch meer saamhorigheid onder de buurtbewoners. Nu hebben we met sommigen goed contact, terwijl we andere buren helemaal niet kennen. We willen ons daarom meer richten op de buurt. Laatst hadden we hier ook een borrel met mensen uit de buurt en dan is het vreemd te horen dat sommigen niet wisten dat wij dit restaurant hebben. Als je langsloopt zie je ook als eerste onze bar en daardoor heeft het een café-achtige uitstraling. Eenmaal binnen weten mensen vaak niet wat ze zien. Af en toe voelen we ons met de Haven van Texel ook wel een eilandje, dat zo tussen de Zeedijk en de Warmoesstraat ligt.”