Ewout van der Hoog woont al sinds 1964 in de Amsterdamse binnenstad. Hij zag de buurt veranderen van een wijk met zwart-wittelevisies tot een internationaal decor van toerisme, horeca en voortdurende drukte. Maar waar de stad veranderde, bleef zijn houding hetzelfde: je klaagt niet over je straat, maar je organiseert haar.
Buurtbewoner Ewout van der Hoog mobiliseerde meer dan 150 vrijwilligers voor Wallen Schoon.
Zijn eerste contact met NV Zeedijk was praktisch. In 1991 zocht hij een kamer en kon hij terecht aan de Waterpoortsteeg. “We zoeken mensen met hart voor de buurt,” kreeg hij te horen. Hij werd huurder. Maar belangrijker: hij werd betrokken. Het tweede contact was beslissend. Ondernemer Jim Zielinski vroeg hem waarom steeds minder bewoners wilden praten met de gemeente. Volgens Ewout onder meer omdat de vuilnisproblemen niet werden opgelost. De NV Zeedijk zorgde voor een ruimte, schoonmaakspullen en een klein budget. Ewout zorgde voor mensen. Veel mensen.
Wallen Schoon
Inmiddels mobiliseerde hij meer dan 150 vrijwilligers voor Wallen Schoon. Bewoners steken de handen uit de mouwen. Ondernemers betalen na afloop de pizza. Humor is zijn wapen, zichtbaarheid zijn strategie. AT5 schuift regelmatig aan.
Ewout roemt de menselijke maat van NV Zeedijk. De bereikbaarheid. Het vermogen om moeilijke zaken eenvoudig uit te leggen. Tegelijk is hij van mening dat preventie nog sterker kan. De aanpak moet volgens hem verder reiken dan één straat. “Maak meer Zeedijken,” zegt hij. Rol het model uit. Werk straat voor straat. Organiseer bewoners en ondernemers samen. Zijn toekomstvisie is helder: meer echte bewoners boven de plint. Minder eenzijdige branchering. Fysiek goed onderhouden straten. En een overheid die samenwerkt en vooruitkijkt.
Ewout is een kerngezonde tachtiger. Pensioen overweegt hij nog steeds niet en wie hem kent weet dat ook zijn betrokkenheid geen houdbaarheidsdatum heeft. Voor hem is de binnenstad geen privébezit, maar iets wat je samen bewaakt.
